პირომანია
- იმპულსური ქცევის დარღვევა, რომელიც ხანძრის გაჩაღების არაბუნებრივი სურვილით ხასიათდება.
პირომანებს სიამოვნებას ანიჭებს ცეხლის (ხანძარის) ყურების პროცესი. პირომანებს უწოდებენ ისეთ ინდივიდებს, რომლებმაც
არაერთხელ, მიზანმიმართულად და გააზრებულად გააჩინეს ხანძარი. ასეთი პიროვნება სიამოვნებას
იღებს მომზადების პროცესითა და შემდგომი სანახაობით.
ტერმინი
პირომანია გამოყენებაში შემოიღეს მე-19 საუკუნეს დასაწყისში, „დარღვევის“ აღსაღნიშნავად,
რომელიც ადამიანს გააზრებულად, მაგრამ მიზეზის გარეშე აჩენინებს ხანძარს. სტადოლნიკი (Stadolnik 2000.) მიიჩნევს, რომ ტერმინი
პირომანია პირველად 1833 წელს იყო გამოყენებული ერთ-ერთი მოქალაქის წერილებში, რომელსაც
მარკი ერქვა. იგი წერს, რომ ცეცხლის გამჩენებს გარკვეული დარღვევა აღენიშნებათ, რომელსაც
მან (monomania incendiare) ხანძრის გაჩენის მანია უწოდა. სტადოლნიკი აღნიშნავს, პირომანია მე-19 საუკუნეში
აღინიშნებოდა „მარკის პირომანია“-ს სახელწოდებით.
